İstanbul Bilim Üniversitesi Yayınlarını içerir http://hdl.handle.net/11446/840 2026-04-18T09:31:12Z 2026-04-18T09:31:12Z Özerk, Gülden Bora, Saylav Ejder Çağlar, Bahadır Akay, Serhat http://hdl.handle.net/11446/850 2021-06-10T13:22:28Z 2015-12-01T00:00:00Z

Yakın zamanda travma öyküsü olan hastalarda trombolitik kullanımı: Olgu sunumu Özerk, Gülden; Bora, Saylav Ejder; Çağlar, Bahadır; Akay, Serhat Masif emboli submasif emboliden farklı olarak trombolitik tedavi verilmesi gereken bir durumdur. Yakın zamanda travma öyküsü olan hastalarda trombolitik kullanımı kanama açısından tartışmalıdır. Majör embolide trombolitik tedavinin majör kontrendikasyonları arasında “yakın zamanda geçirilmiş travma/cerrahi girişim/kafa yaralanması” yer almaktadır. Mutlak kontrendikasyonların dipnotu ise miyokard enfarktüsünde mutlak olduğu düşünülen trombolitik kontrendikasyonları yaşamı tehdit eden yüksek riskli pulmoner emboli olan bir hastada görece kontrendikasyona dönüşebilir şeklindedir. Hastamızda travma yarar/zarar hesabı göz önünde bulundurulduğunda görece kontrendikasyon kabul edilmiş ve hastanın kliniği hızla düzelmiştir. Bu durum majör kontrendikasyonların görece kontrendikasyona dönüştüğü bir olgu örneği olup travmanın çeşitliliği ile tartışmaya açık konu olarak düşünülmüştür.; Massive embolism, unlike submassive embolism, is a condition that should be given thrombolytic therapy. Thrombolytic use in patients with a history of recent trauma is controversial in terms of bleeding. “Recent history of trauma/surgery/head injury” are among the major contraindications of thrombolytic therapy in major embolism. The note of absolute contraindications is that absolute contraindications of thrombolytic therapy in myocardial infarction can be thought relative contraindications in high-risk patients with pulmonary embolism. Considering profit and loss account, trauma is regarded as relative contraindication in our patient and the clinic is improved rapidly. This case, an example of the transition of majör contraindication to relative contraindication, is thought to be questionable according to the variety of the trauma.

2015-12-01T00:00:00Z Soyaltın, Utku Erdem Demirci Yıldırım, Tuba Taşkıran, Emin Develi, Andaç Ekinci, Ferhat Demir, Bilgin Akar, Harun http://hdl.handle.net/11446/849 2021-06-10T13:22:31Z 2015-12-01T00:00:00Z

Treatment approach in our hypertriglyceridemia induced acute pancreatitis patients Soyaltın, Utku Erdem; Demirci Yıldırım, Tuba; Taşkıran, Emin; Develi, Andaç; Ekinci, Ferhat; Demir, Bilgin; Akar, Harun Objectives: We aimed to research the superiority of insulin infusion and triglyceride apheresis for the treatment of hypertriglyceridemia-induced acute pancreatitis (HIAP). Patients and methods: In this retrospective, single-center cohort study, demographic data, clinical and biochemical parameters of HIAP were retrieved from the medical record database. The clinical data of 12 patients with HIAP were retrospectively analyzed. Results: The indication and timing of intervention and which treatment modality in HIAP is most efficacious remains unclear. We want to highlight our experience that seems to be equal therapeutic potential of both options. Conclusion: In treatment of HIAP, comorbidities should be taken into consideration and treatment should be personalized. More studies are needed to help define the best treatment option for HIAP.; Amaç: Çalışmamızda hipertrigliseridemi ilişkili akut pankreatit (HİAP) tedavisinde insülin infüzyonu ve trigliserid aferezinin, birbirine üstünlüğünü araştırmayı amaçladık. Hastalar ve yöntemler: Retrospektif, tek merkezli, kohort olan bu çalışmada, HİAP’nin klinik ve biyokimyasal parametreleri tıbbi kayıt veri bankasından elde edildi. On iki HİAP’li hastanın klinik verileri retrospektif olarak incelendi. Bulgular: HİAP’de tedavi endikasyonu, zamanlaması ve hangi tedavi yönteminin en etkili olduğu halen net değildir. Her iki tedavi seçeneğinin eşit iyileştirici potansiyeli olduğuna dair deneyimlerimizi vurgulamak istiyoruz. Sonuç: HİAP tedavisinde komorbit hastalıklar dikkate alınmalı ve tedavi bireyselleştirilmelidir. HİAP için en iyi tedavi seçeneğini tanımlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır.

2015-12-01T00:00:00Z Türk, Hacer Şebnem Işıl, Canan Tülay Açık, Mehmet Eren Ediz, Naim Sayın, Pınar Tombul, Merih Oba, Sibel http://hdl.handle.net/11446/848 2021-06-10T13:22:31Z 2015-12-01T00:00:00Z

Regional anesthesia for pediatrics Türk, Hacer Şebnem; Işıl, Canan Tülay; Açık, Mehmet Eren; Ediz, Naim; Sayın, Pınar; Tombul, Merih; Oba, Sibel Objectives: Relevancy to regional anesthesia in pediatrics has increased, because it is complementary to general anesthesia, allows conscious postoperative analgesia without respiratory depression, technical difficulties have been defeated and new local anesthetics have been improved. Therefore we reported data of patients who underwent pediatric surgery and received regional anesthesia. Patients and methods: We retrospectively analyzed data of all patients, who were operated in the pediatric surgery clinic of our hospital during the time period from 1.01.2012-31.12.2012 and therefore received regional anesthesia. Total amount of operations and regional anesthesia, demographic variables, regional anesthesia techniques, supportive sedatives and general anesthesia requirements, agents used for anesthesia, diagnoses and complications were recorded. Results: In the year 2012 a total of 2,116 patients were operated in our pediatric surgery clinic and 1,196 patients (713 boys, 483 girls, mean age 5.9±4.3 years; range 2 days to 17 years) received regional anesthesia. Caudal block was implemented in 718 patients, epidural block in 218 patients, ultrasonography (USG)-guided transversus-abdominis-plane (TAP)-block in 189 patients, USG-guided ilioinguinal-iliohypogastric block in 52 patients and spinal block in 19 patients. Average age of patients receiving caudal, epidural, TAP, ilioinguinal-iliohypogastric and spinal block was as follows: 3.1±2.3, 5.4±3.1, 3.6±2.8, 4.4±2.6 and 6.5±7.9 years. Levobupivacaine 0.25% was used in 868 patients, bupivacaine 0.25% in 309 patients, heavy bupivacaine 0.5% in 19 patients. Sedation in spinal anesthesia was done with midazolam and/or propofol, the other blocks were supportive to general anesthesia. Laryngeal mask airway was inserted into 981 of the patients and 196 patients were orotracheally intubated. No other complication was observed than hematoma due to USG-guided ilioinguinal-iliohypogastric block in one patient. Conclusion: The importance of preventing postoperative pain should be considered in pediatrics and therefore advantage of regional anesthesia techniques should be taken. As far as differences in anatomy, physiology, pharmacology are well known, regional anesthesia is safe to apply in pediatrics.; Amaç: Rejyonel tekniklerin genel anesteziyi tamamlayıcı bir yöntem olarak düşünülmesi, bilinci ve solunumu etkilemeden ameliyat sonrası analjezi sağlaması, teknik güçlüklerin aşılması, yeni lokal anesteziklerin gelişimi pediatrik hastalarda rejyonel anesteziye ilgiyi artırmıştır. Bu nedenle pediatrik cerrahi geçiren ve rejyonel anestezi uygulanan hastalarımızın verilerini sunduk. Hastalar ve yöntemler: 1.01.2012-31.12.2012 tarihleri arasında hastanemiz çocuk cerrahisi kliniğinde ameliyat edilen ve rejyonel anestezi uygulanan tüm hastaların verileri geriye dönük incelendi. Toplam ameliyat ve rejyonel anestezi sayısı, demografik verileri, rejyonel anestezi teknikleri, destekleyici sedatif ve genel anestezi gereksinimleri, anestezi için kullanılan ajanları, tanıları ve komplikasyonları kaydedildi. Bulgular: 2012 yılında çocuk cerrahisi kliniğinde 2116 hasta ameliyat edildi, 1196 hastaya (713 erkek, 483 kız, ort yaş 5.9±4.3 yıl; dağılım 2 gün- 17 yıl) rejyonel anestezi uygulandı. 718 hastaya kaudal blok, 218 hastaya epidural anestezi, 189 hastaya ultrasonografi (USG)-güdümlü transversusabdominis- düzlem (TAP) blok, 52 hastaya USG-güdümlü ilioinguinal-iliohipogastrik blok, 19 hastaya spinal anestezi uygulandı. Kaudal blok, epidural anestezi, TAP blok, ilioinguinal-iliohipogastrik blok ve spinal anestezi uygulanan hastaların yaş ortalaması sırasıyla 3.1±2.3, 5.4±3.1, 3.6±2.8, 4.4±2.6 ve 6.5±7.9 yıl idi. 868 hastada %0.25’lik levobupivakain, 309 hastada %0.25’lik bupivakain, 19 olguda %0.5’lik ağır bupivakain kullanıldı. Spinal anestezi uygulanan hastalarda midozolam veya propofol ile sedasyon uygulanmıştı diğer tüm hastalarda genel anestezi uygulanmıştı. 981 hastaya larengeal maske takıldı ve 196 hasta orotrakeal entübe edildi. Ultrasonografi-güdümlü ilioinguinal-iliohipogastrik blok yapılan bir hastada hematom gelişmesi dışında komplikasyonla karşılaşılmadı. Sonuç: Çocuk hastalarda da ameliyat sonrası ağrının engellenmesinin önemi unutulmamalı, bu amaçla rejyonel tekniklerden faydalanılmalıdır. Pediatrik olguların anatomik, fizyolojik, farmakolojik farklılıkları bilinerek güvenle rejyonel anestezi uygulanabilir. İstanbul Bilim Üniversitesi, Tıp Fakültesi.

2015-12-01T00:00:00Z Sır, Gözde Arısu, Esra Yiğittürk, Gürkan Çavuşoğlu, Türker Avcı, Çığır Biray Çelik, Servet Uyanıkgil, Yiğit http://hdl.handle.net/11446/847 2021-06-10T13:22:31Z 2015-12-01T00:00:00Z

Oksitosinin hücresel tedavide kullanılma potansiyeli Sır, Gözde; Arısu, Esra; Yiğittürk, Gürkan; Çavuşoğlu, Türker; Avcı, Çığır Biray; Çelik, Servet; Uyanıkgil, Yiğit Oksitosin dokuz aminoasitten oluşan bir memeli peptit hormonudur. Hipotalamusun supraoptik ve paraventriküler çekirdeklerinden sentezlenir ve beyinde nöromodülatör olarak görev alır. Bu nörotransmitterin doğum sırasında, sonrasında ve üremede önemli görevleri vardır. Uterus kaslarının kasılmasını uyararak doğumu kolaylaştırır. Aynı zamanda doğum süresince beyni hipoksiden koruyucu etkisi vardır. Oksitoksin dişilerde menstrüel siklusun düzenlenmesini sağlarken erkek genital sisteminde ejakulasyonda görev yapar. Oksitoksin otizm gibi sosyal etkileşim ve iletişime zarar veren hastalıklarda tekrarlayan davranışları azaltmaktadır. Günümüzde otoksin tedavisi ve hücresel çalışmalar popülarite kazanmıştır. Oksitosin meme kanseri ve diğer tümör hücrelerinin çoğalmasını engellemektedir. Oksitoksin kök hücrelerin kardiyomiyosit oluşumunu ve farklılaşmayı düzenler. Oksitoksin kalpte apoptozu önleyici etki göstermektedir. Oksitoksin kök hücreler ile birlikte inflamasyonu azaltır. Anjiyogenezi uyarır ve iskemi-reperfüzyon hasarında kardiyak onarımı sağlar. Oksitosin tedavilerin avantajı, hücre üretimini organizmanın kendi kendine gerçekleştirmesinin sağlanması ve hiçbir yan etkisinin görülmemesidir.; Oxytocin is a mammalian peptide hormone consisting of nine amino acids. Oxytocin synthesize supraoptic and paraventricular nucleus of hypothalamus and acts as a neuromodulator in the brain. This neurotransmitter has important roles during birth, after birth and reproductivity. It stimulates contraction of the uterine muscles and facilitates birth. It also has the effect of protecting the brain from hypoxia during birth. Oxytocin regulates the menstrual cycle in females and serves in the genital tract ejaculation of males. Oxytocin reduce repetitive behaviors in social interaction and communication damaging diseases like autism. Nowadays, oxytocin therapy and cellular oxytocin studies have gained popularity. Oxytocin inhibits proliferation of breast cancer and other tumor cells. Oxytocin stimulates the cardiomyogenesis and differentiation of stem cells. It demonstrate protective effect from apoptosis on heart. Oxytocin reduces the inflammation associated with stem cells. It stimulates angiogenesis and repairs myocardial ischemia-reperfusion damage. The advantage of the oxytocin therapies provide cell production by itself in organism and hasn’t any side effect. İstanbul Bilim Üniversitesi, Tıp Fakültesi.

2015-12-01T00:00:00Z