Kadın Hastalıkları Ve Doğum Anabilim Dalı

İnfertil erkeklerin sperm örneklerinde C-MET (hepatosit büyüme faktörü / skatter faktörü reseptörü) ve HGF (hepatosit büyüme faktörü) etkilerinin değerlendirilmesi

Fri, 01 Jan 2016 00:00:00 GMT

İnfertil erkeklerin sperm örneklerinde C-MET (hepatosit büyüme faktörü / skatter faktörü reseptörü) ve HGF (hepatosit büyüme faktörü) etkilerinin değerlendirilmesi Kayan, Başak Özge Hepatosit büyüme faktörü, pek çok organ ve dokuda güçlü mitojenik aktiviteye sahip pleiotropik bir sitokindir. C-met, tirozin kinaz aktivitesi olan bir transmembran glikoproteini olup hepatosit büyüme faktörü reseptörü olarak görev yapar. Bu çalışmada hepatosit büyüme faktörü ve c-met’in sperm motilitesi ve erkek infertilitesi üzerine etkisi araştırıldı. Çalışma ileriye dönük, kontrollü, tesadüfi olmayan, tek merkezli bir klinik çalışma olarak tasarlandı. Çalışma Mart 2015 ile Haziran 2016 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Çalışmada kontrol ve çalışma grubu olmak üzere iki grup mevcuttu. Kontrol grubu çocuk sahibi olan, sağlıklı ve çalışmaya katılmak için gönüllü erkek bireylerden oluştu. Kurumun Invitro Fertilizasyon Birimi’ne müracaat eden ve erkek infertilitesi tanısı alan bireyler ise çalışma grubuna dahil edildi. Çalışmaya dahil olan tüm bireylerden sperm örnekleri alınarak ikiye bölündü. Örneklerden biri taze olarak incelenirken, diğeri donduruldu ve uygun koşullarda saklandı. Taze örneklerde c-met ekspresyon, dondurulan örneklerde hepatosit büyüme faktörü düzeyleri ölçüldü. Birincil sonuç ölçütleri, hepatosit büyüme faktörü ve c-met ekspresyonu değeri, ikincil sonuç ölçütleri ise sperm sayısı, morfolojisi ve motilitesi olarak belirlendi. Etik kurul onayı ve hasta onamları alınan 18-60 yaş arası toplam 92 birey dahil edildi. Kontrol grubunda 31, çalışma grubunda 61 birey mevcuttu. Hepatosit büyüme faktörü düzeyi, kontrol grubunda; c-met ekspresyon düzeyi, çalışma grubunda daha yüksek saptanmış olup, istatistiksel olarak anlamlı fark izlendi. Tüm olgularda sperm motilite yüzdesi ile c-met ekspresyon düzeyleri arasında pozitif, sperm konsantrasyonu ve sperm morfoloji yüzdesi ile c-met ekspresyon düzeyleri arasında negatif korelasyon izlendi. Sonuç olarak reseptör c-met ve ligandı hepatosit büyüme faktörü, erkek spermatogenez, sperm motilitesi ve fertilizasyon kapasitesinde temel düzenleyicilerden birisi olarak görünmektedir. Erkek infertilitesi için gerek etiyolojinin belirlenmesi, gerekse patogenezde değerli bir parametredir.; Hepatocyte growth factor is a pleiotropic cytokine with potent motogenic capaticies in a variety of tissues and organs. C-met is a transmembrane glycoprotein with tyrosine kinase activity and serves as a hepatocyte growth factor receptor. In the present study, the impact of hepatocyte growth factor and c-met expression on sperm motility was evaluated. The study was designed as a single-centre, non-randomized prospective controlled clinical study and was conducted between March 2015 and June 2016. There were two groups in the study: the control and the study group. Volunteered healthy men who have already had children were included to the control group, whereas the study group was composed of men who admitted to Invitro Fertilization clinics and who were diagnosed to be infertile. Semen samples were obtained from all individuals who were included to the study. The samples were divided into two parts. One of them was examined as a fresh sample, whereas the other one was frozen and was kept under appropriate conditions. The primary outcome measures were the level of hepatocyte growth factor and c-met expression. The secondary outcome measures were sperm count, sperm motility and morphology. Following the Ethics Committee approval and informed patient consents, aged 18-60 years 92 men were included to the study. The number of men in the control and the study group was 31 and 61, respectively. The levels of hepatocyte growth factor were found to be statistically greater in the control group and c-met expression were found to be statistically greater in the study group. In all cases there were a positive correlation between sperm motility percentage and c-met expression levels, and negative correlation between sperm concentration, sperm morphology percentage and c-met expression levels. In conclusion, receptor c-met and its ligand hepatocyte growth factor appear to be on of the main regulators in male spermatogenesis, sperm motility and fertilization capacity. The identification of etiology is also a valuable parameter for male infertility in pathogenesis. İstanbul Bilim Üniversitesi, Tıp Fakültesi.

11-14.gebelik haftalarında tekil gebeliklerde bakılan serbest ßHCG, PAPP-A değerleri ile 16-18.gebelik haftalarında bakılan AFP, ßHCG, UE3 ve inhibin-A değerlerinin 50 gram glukoz tarama testi ve bebek doğum ağırlığı üzerine prediktif etkileri

Tue, 24 Dec 2013 00:00:00 GMT

11-14.gebelik haftalarında tekil gebeliklerde bakılan serbest ßHCG, PAPP-A değerleri ile 16-18.gebelik haftalarında bakılan AFP, ßHCG, UE3 ve inhibin-A değerlerinin 50 gram glukoz tarama testi ve bebek doğum ağırlığı üzerine prediktif etkileri Can, Esengül Giriş ve Amaç: Gebeliğin birinci ve ikinci trimesterinde anomali taraması ve risk belirlenmesi amacıyla kullanılan biyomarkerların fonksiyonları anlaşıldıkça gebeliğin diğer riskli durumlarını öngörmede kullanışlı olup olmadıkları çeşitli araştırmalara konu olmuştur. Gestasyonel diyabet açısından riskli hasta popülasyonunun belirlenmesi ve etkilenmesi olası bebeklerin öngörülebilmesi konusunda yapılan bu çalışmayla erken dönemde ölçülen biyokimyasal parametrelerin 24-28. hafta gestasyonel diyabet taramasında ölçülen 50 gram oral glukoz tolerans testi değeri ve bebek doğum ağırlığı üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Ocak 2009-Aralık 2011 döneminde Avrupa Florence Nightingale Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde takibi yapılmış gebelerin kayıtları retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya alınma kriterlerine uygun 688 tekiz gebe hastanın ikili ve dörtlü testte ölçülmüş olan PAPP-A, f-βHCG, AFP, hCG, uE3 ve İA ve bu parametrelerin düzeltilmiş MoM değerleriyle, 24-28. Haftada ölçülen 50 gram OGTT değeri ve bebek doğum ağırlıkları kaydedildi. Verilerin istatistik incelemesinde SPSS paket programı ve Pearson korelasyonu kullanıldı. Bulgular: Yapılan değerlendirmelerde PAPP-A-MoM değeri arttıkça bebek doğum ağırlığı da artmaktadır (p<0,00001 r:0,158). hCG MoM değeri ile bebek doğum kilosu (p=0,019 r:0,089), açlık kan şekeri (p=0,019 r: 0,09) ve OGTT (p=0.17 r:0,091) arasında anlamlı ilişki vardır. uE3 MoM ve OGTT arasındaki negatif ilişki istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.001 r:-0,146). Gravida ve parite arttıkça uE3 MoM değeri azalmaktadır (p=0,004 r:-0,109). İA MoM artıkça AKŞ (p=0.001 r:0,129) ve OGTT (p=0,041 r:0,078) artmaktadır. Bebek doğum ağırlığı ile PAPP-A-MoM ve hCG MoM değeri ve arasında anlamlı ilişki vardır Benzer şekilde OGTT ile uE3 MoM, İA MoM ve hCG MoM arasında da anlamlı ilişki saptanmıştır. Fakat bu anlamlı ilişkilerin birbirleriyle korelasyonu zayıftır. Sonuç: Birinci trimester tarama testinde kullanılan PAPP-A MoM değerlerinin bebek doğum ağırlığını öngörebileceği, yüksek PAPP-A MoM değerlerine sahip gebeliklerin ortalamanın üzerinde bebek doğum ağırlığı ile sonuçlanabileceği söylenebilir. İkinci trimester tarama testinde bakılan düşük uE3 MoM ve/veya yüksek İA MoM değerleri, AKŞ ile OGTT değerlerinin yüksek çıkabileceğini öngörebilir. Fakat klinik uygulamada tarama testi olarak kullanımları düşük etkinlikleri nedeniyle uygun değildir.; Objective: Understanding the function of biomarkers of anomaly screening tests at the first and second trimester of pregnancy gave rise to several studies evaluating their convenience in prediction of diseases complicating pregnancy. Affecting metabolic events and growth, these parameters may also be related to metabolic disorders such as gestational diabetes. This study aims to evaluate the effect of these early screened parameters on 50-gram oral glucose challenge test at 24-28 week and on neonatal birth weight in order to predict patients and babies at risk of gestational diabetes. Material and Method: Records of pregnant women regularly followed in Obstetrics and Gynecology Clinic of Bilim University Europe Florence Nightingale Research and Education Hospital between January 2009 and December 2011 were analyzed retrospectively. PAPP-A, f-βHCG, AFP, HCG, uE3, IA, justified MoM values of these anomaly screening test parameters, 24-28 week 50-g OGTT, and neonatal birth weight of 688 patients with singleton pregnancies satisfying the inclusion criteria were recorded. SPSS and Pearson correlation were used for statistical analysis. Conclusions: It was observed that the more the PAPP-A MoM value, the higher the neonatal birth weight (p<0,00001 r:0,158). HCG MoM is significantly related to neonatal birth weight (p=0,019 r:0,089), fasting blood glucose- FBG (p=0,019 r: 0,09) and OGTT (p=0.17 r:0,091). There is a statistically significant relationship between uE3 MOM and OGTT (p<0.001 r:-0,146). As gravida and parite increase, uE3 MoM value decreases (p=0,004 r:-0,109). As IA MoM increases FBG (p=0.001 R:0,129) and OGTT (p=0,041 r:0,078) also increase. Neonatal birth weight is a significantly related to both PAPP-A-MoM and HCG MoM, likewise OGTT is related to Ue3 MoM, IA MoM and HCG. Although there are statistically significant relationships among these parameters, level of correlation coefficient is low. Result: We can conclude that PAPP-A MoM values can predict the neonatal birth weight, women with higher PAPP-A MoM values can have over the average birth weight babies compared to the ones with lower values. It can be claimed that low uE3 MoM and/or high IA MoM values may foresee high FBG and OGTT values. in clinical practice, however, they are not appropriate to be used as screening tests due to low diagnostic power. 24.12.2015 tarihine kadar kullanımı yazar tarafından kısıtlanmıştır.; İstanbul Bilim Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı

Maternal kandan noninvazif yöntemlerle fetal Rh tayini

Tue, 01 Jan 2013 00:00:00 GMT

Maternal kandan noninvazif yöntemlerle fetal Rh tayini Gönenç, Gökçenur Amaç: Bu çalışmanın amacı Rh uygunsuzluğu olan gebelerde fetal Rh durumunun invaziv olmayan bir teknikle, maternal kandan serbest fetal DNA izolasyonu ile tespit edilmesidir. Özellikle daha önceki gebeliklerinde fetal anemi gelişen gebelerde fetusun RhD pozitif olduğunun bilinmesi fetusun yakın takibine olanak verecektir. Yöntem: Rh uygunsuzluğu olan 50 gebeden serbest fetal DNA izolasyonu yapıldı. İzole edilen DNA, TaqMan probu ve RhD geninin exon 7 bölgesine ait primerlerle Real Time PCR kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Rh uygunsuzluğu olan 50 hastanın 3 tanesinin bebeği RhD negatif olarak saptandı, geri kalan 47 hastanın bebeği RhD pozitif olarak bulundu. RhD pozitif bulunan fetuslardan bir tanesinin, doğumdan sonra RhD negatif olduğu saptandı. Sonuç: Fetal Rh durumunun non invazif olarak maternal kandan izolasyonu mümkündür. Non invazif olarak fetal RhD durumunun saptanması, gereksiz indirekt coombs testleri ve gereksiz Anti D immunglobulin uygulamasının önüne geçerek maliyet düşürülmesine ve gereksiz kan ürünü uygulamasının engellenmesine olanak sağlayacaktır. Bu çalışma prenatal tanı alanında yeni gelişmelere ön ayak olacaktır.; Objective: Anti D Immunoglobulin is applied to all pregnant women having RHD incompability to prevent hemolytic disease of the newborn. The aim of this study is to determine fetal RhD status in the Rh incompatible pregnancies with an non-invasive technique; free fetal DNA isolation from maternal circulation. In the case of Rh incompability especially with a history of previous fetal anemia, it can be beneficial to know Rh status antenatally in terms of monitoring fetuses with Rh positive status consciously. Methods: Total free DNA was isolated in 50 Rh (-) pregnant women, who had RhD alloimmunisation with their husbands. The gene in isolated DNA is investigated with TaqMan prob and real time PCR by using primers belonging to exon 7 of the RhD gene. Results: We analyzed 50 RhD negative women by using quantitative real time PCR technique. Three of them were RhD (-) and the rest of them were found to be RhD (+). After birth one of the infants who were analyzed as RhD (+) were found to be RhD(-). Conclusion: The detection of fetal RhD status by using a noninvasize method from maternal circulation is found to be possible. Assessing fetal RhD status non invasively by using free fetal DNA in maternal blood will be money saving for unnecessary indirect coombs test and unnecessary Anti D immunglobuline applications that is used in RH incompatible pregnancies. This study will throw a fresh light on prenatal diagnosis İstanbul Bilim Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı